oneindig

wiskunde.
De grootste marteling voor mijn brein.

We hebben het nu over lijnen, punten en vlakken.
Alles is ineens oneindig groot, op een lijn heb je oneindig veel punten.
Ook in een vlak heb je oneindig veel punten, maar natuurlijk ook oneindig veel lijnen.
Aan een lijn grenzen dan weer oneindig veel oneindig grote vlakken.
Lijnen reiken tot in het oneindige, maar als je twee evenwijdige lijnen hebt zeggen we maar even dat ze elkaar snijden in het onechte snijpunt, om het wat makkelijker te maken..
dat snijpunt licht ergens in het oneindige heelal.
Want daar zijn alle lijnen, punten en vlakken op hun oneindigst.
met al deze geweldige vormen kan ja dan ook weer oneindig veel andere vormen vormen! waaiers, vlakkenwaaiers, stralensterren, vlakbundels enz
want al deze lijnen die elkaar gezellig kruisen in het heelal op hun onechte snijpunten maken daar oneindig veel kleine lichtpuntjes, genaamd sterretjes. En die zijn heel mooi, maar daar hebben we het dan weer niet over bij Wiskunde.
bij tekenen doen we oneindig veel leukere dingen met lijnen, punten en vlakken.
je kan sterretjes tekenen, en hartjes en peace tekens en vogeltjes en gras en bloemen en bomen en zonnetjes (:

-xxx- Eva

ja.

en nu heb ik de hik..




-xxx- Eva

feesje (:

zaterdag = feesje

-xxx- Eva

weekend graag!

Na me twee weken weer intensief in het saaie school leven te hebben gestort, heb ik het idee al weer toe te zijn aan vakantie. En met mij, vele anderen.
Aangezien de helft van de klas, oke, drie kwart meestal slapend, snurkend of kwijlend over zn tafeltje hangt.
's ochtens komt iedereen binnen, krom sjokkend, het zware gewicht van boeken op je rug of om je schouder ontwent. In de klas staart een 18 tal half dichte oogleden naar een groen bord met witte kalk streepjes waarvan iedereen zich afvraag hoe die daar zijn gekomen en wat het allemaal eigenlijk betekend.
zuchten de klas uit, de kantine in, kauwend op oud brood of centjes bij elkaar sprokkelend voor een steeds duurder wordend "gezond" broodje.
jezelf van je stoel, over de grond de les in sleuren, zuren over het willen versnellen van de week om zo alvast aan het weekend te kunnen beginnen.
er staat iemand voor dat groene bord, mond gaat eindeloos op en neer, af en toe draait de persoon zich om om weer wat streepjes op het bord te maken. niemand probeert er nog iets van te begrijpen, het gaat allemaal langs ons heen.
Eenmaal thuis bekijk je een volgeladen agenda, geen iedee waar te beginnen, dan maar gewoon niks doen.
op je rug naar het plafond staren, het is wit, helemaal zen.

ik heb een gezonde portie weekend nodig..

-xxx- Eva

beter laat dan nooit

-xxx- Eva